Briefje

Auteur: Liesbeth.


Als ik de hond ga uitlaten, zie ik op een schuur vlakbij, een klein briefje geplakt zitten.

“Ik kan je niet verhinderen,
Maar als je links stemt, verraad je je eigen kinderen.
D66 ook.”

Handgeschreven. Misschien van de eigenaar van de schuur, misschien van iemand anders.
Anoniem, in ieder geval.
Een stemadvies of een uiting van ongenoegen?
Het roept in ieder geval meer vragen op, dan dat er antwoorden zijn te bedenken.

Waar maakt de schrijver zich zorgen om? Om de toekomst? Als ik nou wist van wie het was, dan konden we misschien in gesprek raken. Dan kon ik hem of haar misschien geruststellen, dat we nog steeds in een land leven waar kinderen en hun rechten tot op zekere hoogte nog steeds beschermd zijn.

Maar anderzijds zou ik wel zeggen dat we daar zeer alert op moeten zijn, dat de kinderrechten al rafelrandjes vertonen, zoals het al dan niet nakomen van het kinderpardon.
Dat ook niet meer alle kinderen zonder meer onderwijs kunnen krijgen, ondanks dat ze daar recht op hebben.

Dat er kinderen zijn die hongerig naar school gaan, omdat hun ouders het niet kunnen bolwerken.
Dat niet alle gevluchte kinderen hier meer welkom zijn.

Kinderen zijn onze toekomst.
En kinderen hebben recht op een toekomst.